Orla Perć

Orla Perć zaczynająca się na Zawracie (niektórzy błędnie uznają jej początek już od Świnicy) i kończąca się na Przełęczy Krzyżne jest jedynym tego rodzaju szlakiem w Tatrach. Przebiega przepaściastym, wysokogórskim terenem, na dłuższych odcinkach samą granią lub w jej pobliżu.
W wielu miejscach jej pokonanie bez zainstalowanych tu sztucznych ułatwień (stalowych klamer, łańcuchów, drabinek itp.) byłoby dla turystów nie możliwe, a i tak uchodzi ona za najtrudniejszy znakowany szlak turystyczny w Tatrach Polskich.
Był on miejscem wielu wypadków spowodowanych zwykle załamaniem pogody, strącaniem kamieni przez idących, a przede wszystkim przecenieniem przez turystów swych sił i umiejętności, niewłaściwym ubraniem, obuwiem i ekwipunkiem oraz brakiem doświadczenia.
Inicjatorem budowy Orlej Perci był Franciszek Henryk Nowicki, taternik i młodopolski poeta, który do idei tej zapalił wielkiego miłosnika Tatr księdza Walentego Gadowskiego. On to w latach 1903-6 osobiście szlak wytyczył, a częściowo też samodzielnie oznakował i pokrył część kosztów jego budowy (współuczestniczyło w tym przedsięwzięciu Towarzystwo Tatrzańskie). W późniejszych latach szlak wielokrotnie modernizowano.
Dawniej do Orlej Perci zaliczano również drogę z Krzyżnego przez Wołoszyn na Polanę pod Wołoszynem, obecnie jednak fragment ten jest wyłączony z ruchu turystycznego, okresowo zamykany bywa też fragment wiodący przez Buczynową Grań. Cała grań od Zawratu po Krzyżne jest nazywana Granią Orlej Perci. Prowadzi nią znakowany na czerwono szlak turystyczny.

Opis został podzielony na cztery części:

Opis Orlej Perci opracowała Iga